Hoezeer mijn ogen branden

Deel dit gedicht..
FaceBook  Twitter

Hoezeer mijn ogen branden

 

redt mij toch van de dreigende

ondergang nu ik als dolende

dwaas ben overgeleverd aan de

willekeur van een lief gezicht

 

zacht aandoende handen die

wreed mij kastijden om zelfs

het niet aanwezige vuil van

mijn lichaam te verwijderen

 

glimlachend om de stukken

been die over de rand van het

balkon steken daar de tobbe

alles niet in zich bergen kan

 

diepgroene ogen die stralen

terwijl ik wordt gegeseld met

een ijskoude waterstraal die het

schuim verdunt doet wegvloeien

 

het verlokkende water dat mijn

moede lichaam verkoelen en mij

hernieuwde kracht moest schenken

is mij tot een valstrik geworden

 

ik zal mijn weg slechts op de tast

kunnen vinden daar mijn tranen

rijkelijk vloeien en ogen pijnlijk

branden door de Sunlight zeep

 

als willoos wordt ik dezelfde dag

weer teruggestuurd terwijl mijn

gehavende lichaam minimaal

een etmaal moet recupereren

 

enkel de zoete geur van verse

broodjes houdt mij op de

been en geeft mij onvermoede

krachten voor mijn barre tocht

 

hulpeloos aanvaard ik het lot

dat ik mijzelf heb toebedeeld

door te bezwijken voor de

verlokking van groene ogen

5fvqnqu2y4 http://elblogdelclavo.blogspot.com/