Droomde mij jou kussen 2

Deel dit gedicht..
FaceBook  Twitter

Droomde mij jou kussen 2

 

 

mijn hoofd vond anders

niets dan een platte steen

om tegen te rusten en

de koude ruwheid deed

mijn ogen langzaam kieren

 

stijf verkrampte handen

grepen zich vast in de

hoge walkant, onmachtig

het verkleumde lichaam

uit het water te tillen

 

tot een warme hand mij

vanuit de diepte komend

beetpakte en bevallige ogen

boven een rode kersenmond

mijn bloed weer deed stromen

 

kom maar mee, kom maar

fluisterde ze terwijl ze mij los-

trok van de oever, leg je hoofd

maar in mijn armen en de wind

zal de richting wijzen naar huis

 

haar staart sloeg de golven waar

ik alleen maar willig in haar armen

lag en (tegen beter weten in) hoopte

dat dit geen droom was maar een

werkelijkheid zonder ontwaken

 

ze bracht mij naar een plaats waar

de oever langzaam glooide en liet

mij zonder een woord te spreken

los, daar waar voeten vaste grond

vonden en ik de wal kon opklauteren

 

toen ik mij omdraaide om haar te

bedanken was ze verdwenen naar

waar ze vandaan kwam –onvindbaar-

 

ik mistte haar

5fvqnqu2y4 http://elblogdelclavo.blogspot.com/