Dag moeder

Deel dit gedicht..
FaceBook  Twitter

Dag moeder

 

ontelbaar schijnen mij de dagen

waarin de uren wegtikten zonder

dat ik er acht op sloeg

 

wat zou er ooit veranderen,

zelfs de gedachte er aan was

verder weg dan de verste horizon

 

en nu

 

nu pas tel ik de dagen omdat ze

zoveel meerwaarde hebben dan

ik ooit heb kunnen denken

 

ik tel ze, en ik tel terug wat ik

bewaarde in mijn hart, en koester

wat u langzaam bent kwijtgeraakt

 

terwijl we zwijgend naast elkaar

zitten en ik uw lieve rimpels tel

 

zoekt uw oude hand de mijne

 

op moederdag

5fvqnqu2y4 http://elblogdelclavo.blogspot.com/