Archief van
Categorie: Onzin

Eeuwige zomer

Eeuwige zomer

  Eeuwige zomer       grijs en dreiging trotserend   alleen omdat jij bij me bent   dicht tegen me aan op het   verlaten strand (ik zou ook   niet anders willen) terwijl de   wind mijn hoofd leegblaast       gedachten zonder woord   voelbaar in de jagende wolken   luchtkastelen bouwen   door de warmte dicht bijeen   tussen schelpengruis knisperend   op de ruis van zee       beklim de hoogste duinen  …

Lees Meer Lees Meer

De krantenmevrouw

De krantenmevrouw

De krantenmevrouw elke ochtend om klokslag zes uur, punctueel op tijd die aardige mevrouw die de ochtendkrant verspreidt Ze mist nooit een dag, heeft altijd een goed humeur opgewekt komt ze binnen door de glazen draaideur goedemorgen zegt ze, en legt de stapel kranten neer ik groet haar zonder op te kijken, dat was het weer het zo gewoon geworden ritueel van iedere dag zo gewoon, ik zie niet eens haar vrolijke glimlach dan plots iemand anders die met de…

Lees Meer Lees Meer

Dag en nacht

Dag en nacht

Dag en nacht   kleur nachten zon en dagen donker als vreemdeling in de stilte   worsteling met de tijd als wijzers van de klok achterwaarts gaan in kringloop   en minuten traag terug tikken naar het licht van de maan, bij daglicht   overdenk de voorbije dag vooraf, proostend op de ondergaande zon die net op komt   nacht en dag

Hoe ver

Hoe ver

Hoe ver   vanwaar zijn wij gekomen verdwaald misschien in ons gaan   naar morgen, the sky is the limit zonder te denken   over gisteren hoe het anders kan misschien wel moet   vertel mij wat je ziet als de volle maan naar je lacht   in de stilte van een lentenacht

Heel even

Heel even

Heel even   zag ik het flonkeren, klokjes en krokussen koele bergmeren en een vulkaan   zag de zon, de maan je kleurde regenboog   en ik, ik zag lente   in jouw ogen

Het donkert reeds

Het donkert reeds

Het donkert reeds   het vuur ruikt naar nevel en korte dagen die langer lijken dan in de zomer   omdat de tijd te langzaam tikt door een dag die zich voort- sleept tussen twee schemers   als door het rot van een stervende zomer

Ganzen

Ganzen

Ganzen   strakblauwe hemel, helder zicht het wonderschone ochtendlicht schreeuwende ganzen in de lucht ontlokken mij een diepe zucht   vlieg met ons mee naar onbekend ongereptheid die je nog niet kent ik spreid mij vleugels en stijg op ik zie de aarde als een notendop   ik laat de wereld stilaan achter mij ik vlieg steeds hoger, ik ben vrij ik zweef naar onbekende oorden ik vlieg, en mij ontbreken woorden   ik wil wel schreeuwen naar omlaag vlieg…

Lees Meer Lees Meer

De nacht

De nacht

De nacht   bruisend bloed dat ongeremd bij nacht en ontij zegeviert in in donkere gedaanten   die opgedirkt en naamloos marcheren als kuddes blinde kalveren van kroeg naar kroeg   om laveloos te vieren op het ritme van nieuwe trommels en bazuinen opgezweept door het ritme van het licht   wie hoort hun kreten als de nacht doormidden breekt, en het gebral van hen die zichzelf hebben verloren   in een wankelend hun weg zoeken naar een verworven bed…

Lees Meer Lees Meer

Geen gezicht

Geen gezicht

Geen gezicht   zie glinsteringen door de waterspiegel boven mij   gewichtloos mijn bewegen in donkerte beneden mij   die wondere wereld, de onderwaterwereld rondom mij   ik ben vrij   maar dat hoofd dat ik nu zie dat is toch niet van mij ?       ik de vis (of dikkopje als u dat wenst) die naar omhoog kijkt, hij de dichter die bij zijn vijver staat te mijmeren

Een vleugje lente

Een vleugje lente

Een vleugje lente   de berm was bezaaid met madeliefjes die met hun witte kopjes de wereld kleur gaven   stralend zacht scheen de zon en gewiegd door zachte wind bouwden vogels hun nest in de takken   even een klein vleugje lente gedroomd door met gesloten ogen het te zoeken, en te vinden     laat het mij u schenken