Gerimpeld steen

Deel dit gedicht..
FaceBook  Twitter

Gerimpeld steen

 

gekromd en verweerd als

poreus steen waaruit het

bloed langzaam wegsijpelt

 

stil liggen ze daar, handen,

te oud om nog iets te doen,

te zwak om ze nog te ballen

 

de jaren af te lezen aan de

littekens van de wonden

die de tijd heeft geslagen

 

nu nog open, vragend

terwijl de laatste korrels

fijn zand er uit waaien

 

gekromd en verweerd

maar toch elke avond,

gevouwen in dankbaarheid

5fvqnqu2y4 http://elblogdelclavo.blogspot.com/