Eeuwige zomer

Deel dit gedicht..
FaceBook  Twitter

 

Eeuwige zomer

 

 

 

grijs en dreiging trotserend

 

alleen omdat jij bij me bent

 

dicht tegen me aan op het

 

verlaten strand (ik zou ook

 

niet anders willen) terwijl de

 

wind mijn hoofd leegblaast

 

 

 

gedachten zonder woord

 

voelbaar in de jagende wolken

 

luchtkastelen bouwen

 

door de warmte dicht bijeen

 

tussen schelpengruis knisperend

 

op de ruis van zee

 

 

 

beklim de hoogste duinen

 

omdat jouw glimlach mij

 

verleidt en je ogen mij doen

 

zoeken naar jouw warme hand

 

die toch (tot voor kort) ver weg

 

en zo koud en onvindbaar leek

 

 

 

als een blauwe schulp gewend

 

geraapt en in de hand gelegd

 

met als tegenlicht de ondergaande zon

 

en ik koester de tedere tast

 

terwijl mijn blik naar zee zucht

 

om niet in jouw ogen te verdrinken

 

 

 

Duodicht: Maria & H.J.

 

 

5fvqnqu2y4 http://elblogdelclavo.blogspot.com/