Het vuur blijft branden

Deel dit gedicht..
FaceBook  Twitter

eenzaam de tijd dodend bij een

bij een flakkerend vuur dat de

tuin romantisch rood kleurt

 

luisterend of ze zijn voetstappen

hoort aankomen door het grindpad

wat achter naar de begroeiing leidt

 

de wijn flonkert in de glazen en terwijl

ze haar zoveelste sigaret opsteekt, dringt

het besef door dat hij niet meer komt

 

ze gooit nog wat hout op de vlammen

terwijl ze wel weet dat geen enkel vuur

hoe warm ook haar kou kan verdrijven

 

moedeloos gaat ze maar naar binnen en

kruipt in een hoekje op de bank waar

ze het restant van de wijn naar binnen giet

 

wanneer ze na een onrustige nacht weer

buiten komt ziet ze dat het vuur nog brand

en op tafel een grote vaas prachtige bloemen

 

haar hoofdpijn negerend leest ze het kaartje

waardoor alle ellende van de vorige avond

lijkt vergeten en een glimlach haar mond siert

 

Lieve jij

 

ondanks dat jij al lang sliep heb ik in gedachten

naast je gezeten terwijl we samen de onmetelijkheid

van de sterrenhemel beleefden

 

Liefs mij.

5fvqnqu2y4 http://elblogdelclavo.blogspot.com/