Gebroken nagels

Deel dit gedicht..
FaceBook  Twitter

Gebroken nagels

 

 

voel de trilling tot op mijn botten

als de deur (te hard) in het slot valt

en de donkerte alleen nog maar mij

herbergt in een soort van vreemde

berusting

 

al te vaak staarden wij samen in

het vuur waarvan de warmte ons

niet bereikte en het bleek bittere

verspilling dat enkel de kamer

weldadig voelde

 

teveel deuren in een te klein vertrek

die de weg naar buiten aangaven en

en die ondanks de oplichtende bordjes

geen nooduitgang toch veelvuldig

werden gebruikt

 

iedere deur lijkt voorgoed gesloten

en toch blijf ik je zoeken tot mijn

nagels breken op het harde hout en

al voelt het ook als het kijken van

een blinde

 

met zijn ogen dicht

5fvqnqu2y4 http://elblogdelclavo.blogspot.com/