Toon maar je glimlach

Deel dit gedicht..
FaceBook  Twitter

Toon maar je glimlach

 

jouw aarde lijkt gescheurd

en de diepe kloof voor het

gevoel onoverbrugbaar

 

tranende ogen omdat de zon

niet boven de horizon klimt

en de schaduwen lang blijven

 

kun jij ooit nog de bloemen

plukken die hier in de schaduw

groeien en, wie wil je ze schenken

 

zijn het niet dezelfde bloemen

die aan de andere kant van de

diepe kloof uitbundig bloeiden?

 

toon maar je glimlach wanneer

jij de bloemen van de rotsen plukt

om ze te geven aan wie je lief zijn

 

als een lentebode

5fvqnqu2y4 http://elblogdelclavo.blogspot.com/