Het lege wit van het Passe Partout

Deel dit gedicht..
FaceBook  Twitter

Het lege wit van het Passe Partout

 

als ik haar gezicht probeer te lezen

aansprekend in rood geschilderd

op het doek waarop contouren

en kleuren langzaam gaan leven

 

haar stem die zacht sprekend mij

onverstaanbare klanken influistert

terwijl haar oogopslag veranderd

wanneer ik er nieuwsgierig in kijk

 

bevallig strijkt ze een lok uit haar

gelaat en blikt plots afstandelijk

waar ik finesse tracht te vinden

in de grove lijnen van haar gezicht

 

haar intense schoonheid doet mij

besluiten nader kennis te maken

en tenminste een kleine glimlach

op haar volle lippen te toveren

 

ik vraag haar naar haar naam en

waar ze vandaan komt, maar ze

haalt haar schouders op en zegt

enkel, noem mij maar zoals je wilt

 

als ik haar gezicht probeer te lezen

gevangen in een smalle gouden lijst

rest mij slechts het lege wit van het

Passe Partout haar in te kleuren

5fvqnqu2y4 http://elblogdelclavo.blogspot.com/